Havf ve reca, içinde zaman zaman bulunduğum bir durum. Bu bize ne kadar uygun ve hakikatten geliyor tam emin değilim. Ümit kısmı okey ama çekince kısmı ne kadar doğru olduğunu bizden ne alıp götürüyor onunla anlamak gerek.
muhtemelen doğru, ama dini olarak benden zeki olupta atılanların izlediği yolları merak ediyorum.
Nasil benden zeki olup, kendilerini rahatlatıyorlar anlamıyorum. kendilerini rahatlatmaları bile problemken, böyle bir yoldan atılmak onlara daha çok tehlikeyi göstermesi gerekirken hemde.
saçmalık. zeki olman, daha iyi kararlar vermende yardımcı olur fakat zeki olman surekli doğru kararlar verecegin anlamına gelmez.
Bu yüzden mesele doğruyu yapabilmek ve kardeşlik bir iyiliğin ve sabitlenmiş olarak hayatına karşılık olarak girmesi gereken tek yerdir.
Altın dişi de öyle. Sen kendini korursun, en doğru yollardan bu korumayı yaptıkça doğru açığa çıkmak için hayatına zamanla, olaylarla işler ve sonunda sen hedeflerinin kendisi haline gelirsin.
Bir altın dişi için, alfa erkeği olurken bir yol için yolcu olursun ve diğer yolcuları da bizzat görmeye başlarsın. Belki arkadan belki yan yana ama durum budur.
Aslında korumak değil, uygun olana devam etmek.
Epiktetos, hacıtyler özgürlüğün tanımını da sınırları bilip, insanın en son gücünün ne olduğunu, zayıflıklarını fark edip, tanrının iradesinin ne kadar sonsuz, güçlü, merhametli olduğuna dair kabulünden sonra özgürlük gelir gibi bir şey diyordu.
Özgürlüğüne engel olan şeyler bir yerden sonra kıskançlık, nefret, kıyaslama, özgüven, ego, dişiler olmaz. Çünkü bunlar her bir insanın en normal haliyle aşmış olması yada bu kadar düşmemiş ve böylece aşacak diye beklemediğimiz durumlar olmalı.
Bunun disinda geriye kalan şey akıldır.
Aklın sorgulama, cevap bulma, değerlendirme sürecine etki edecek bir olay var ve bu olayın sebebi baska olmalı. Betalık da olabilir, fakat bundan daha net bir şey gerekiyor. çünkü sen doğruyu ve yanlışı ne kadar görürsen, betalık ve alfalık kavramı da ona göre değişir.
İçimizde bir şekilde açığa çıkmayı bekleyen cevapların olması, tek sorunun bizde olduğunu gösteriyorken havf ve reca kaçınılmazdır.
Bunun seviyesi, temeli, neden kaynaklandığı ne kadar iyi olursa oldugun konumda bir o kadar ileriye pozitif dönük olur.
Kardeşlik asla sert olmadı, her zaman en güvenilir ve samimiyetine emin olacağımız ve kendini hakikat adına adayanların yeri olduğu için öyle gözüküyor bazılarına.
çünkü anlamayanlara, anlayan ve yaşayan insanların hali her zaman abartılı gelmiştir.
özellikle hakikatin suistimali olmayacak bir durumken.
Bu yüzden fikirlerini ve bakış açını kardeşlikten çıkardığın fikirlere göre devam ettir.
Neyse tavsiye degil, ben böyle anlatıyorum ve senin seçimlerin beni ilgilendirmez kanka.
Sadece merak edip bilmek isterim paylaşırsan, ne olur ne olmaz işte hayırlısı
neden bekliyorsun?
bu sözlük, duygu ve düşüncelerini özgürce paylaştığın bir platform, hislerini tercüme eden özgür bilgi kaynağıdır.
katkıda bulunmak istemez misin?