soru cevap 2

insanları engelleyen, engellerini aşmalarini sağlayan, rahatlatan, iyiliği büyüten ve kötülüğün artmasına sebep olan şeyleri inceleyin. Zahiren değil, zahiri şeyler gerçekten birer sebep olamaz.
Her şey içeride dönüyor ve bunu daha çok anlayacağım ve hayat yada yaşamayı yaşarken bahşeden varlığın yardımı her şeyden daha önemli.
İstemeyi vermeseydi, istemeyi de vermezdi.
hayalgucunu çok kullanmadan, imkansız diye bir şeyin olmadığını bilerek bakarız.
ayrıca her bir şey yazan ve anlatanda his ettiğin enerjiyi yansıtmaz. hislerine kulak verip, kafanda yakıştırmalar yapmaktansa bizzat gerçeğin kendisiyle yüzleş de sonra kandık falan demeyelim. E bu da kolay olsa, dünya bu kadarını barındırmazdı. Hayırlısı babuş

Ya zaten içeride döndüğünü anlamak için taa en başından denildi bir şeyler. Fakat bunu kabul etmek ile yaşayıp içselleştirmek, o sonuca varacağın yolu bizzat ilerlemek farklı şeyler.
Yolu bilmek ile gitmek farklı şeyler diye boşuna denilmedi.

Bildiğin şeyler daha çok derinleşip gelişir ve sende bu oranda çaba göstermeye devam edersin.
her zaman olduğu gibi, bir alfanin yapacağı gibi.
Hadi görüşürüz kankalar. yardıma hazır bir gücün olduğunu unutmayın ve bu yardımın bilemiyeceğimiz şekilde yada en ufak detaylarla gelebileceğini de unutmayın.
sevgi ve sevgiyi yaşatabilmek için hizmet etmek dünyanın en güzel şeyidir. umarım çok büyük yanlışlar içinde saplanıp kalmadan döneriz.

Doğruları öğrenirsin, aklına kazınır.
Ve seni oluşturan o kazılardan kendi nefesinle çıkardıklarındır.
Böylece ne doğrular değişir ne de sen, sen olmaktan çıkarsın.

Bu yüzden gördüğün benim, anladığın sensin diyoruz.
Bir noktaya kadar aşağıdan yukarıya doğru gidildiğinde bu söz kendini unutturmaz.
Sonra bu söz devre dışı kalır çünkü ortam değişir.

Korku ve çekince tek bir yere aittir.
bildiğin bir hakikat varsa, o halde korkulacak ve çekinelecek bir şey kalmaz.
Bu seni hem mutmain olma yolunda, hemde sabredenlerin arasına girme konusunda aydınlatır.
Hakikat ise sandıklarımızdan çok daha üstün, iyi düşünmek gerekiyor.

sesinin ve nefesinin olmadığı cümleler seni papağan yapar. ne kadar doğru söylüyor olursan ol, mesele doğruyu söylüyor olmandan daha fazlasıdır.
Hakikat seni yok ediyorsa, o halde sindirilmeyen bazı şeyler var demektir.
Nasıl yok olmak istediğin önemli çünkü papağanlarda yok olur.
adanmışlık olunca olaylar engel değil, yolun parçasına dönüşür.

ve bazen sessizlik, yolun daha sağlam olmasını sağlar.
böylece yaşayacağımız olaylar, geçen zaman ile beraber bizi kesinleştirir.
sessizlik, içe dönüş fırsatıdır. bazen korkularından doğan çekinceler, soruya dönüşür. Cevapları vermek hem korkuyu hemde çekinceleri yok eder.
Ve sen tekrar sessizliğine devam edersin, engeller olmadan. böylece bol bol düşünme, teslimiyet, rahat bir zihinle net bir bakış fırsatı doğar.
Sevgi böylece fark edilen bir gerçeğe döner.
Ve gerçeğin içinde kalmaya çalışmak yerine içine işlemesi için elinden geleni yaparsın.
Bu yüzden eğlence doğru adımlar ile elde edilmesi en kolay şey olur.

benim yolum adananların yolu.
Binlerce yıl önce yazılan hakikatleri yazmam hiç bir tesadüfle açıklanamaz.
Bu yüzden bu yönüm beni derin ilim ve anlayışa götürüyor.
Sükunet, sevgi, sakinlik, sessizlik gibi konularda yazdığım şeyleri tamamiyle binlerce yıl önce kendini allaha adayan insanların fark ettikleriyle bire bir.
hayatın beni yönlendirdiğini biliyordum ve şimdi tarih bir şeyi daha fark ettirdi.
Bunun elimden kayıp gitmesi bana bağlı olmasa bile, tek suçlu ben olurum.
hayırlısı

Kapıyı zorlayarak açamazsın, orada durman ve arayışına devam etmen yeterli.
zaten kapı içeriden açılır.
varlık hırkaları sen hayatına devam ederken gelir.
zaten hayatın varlığın kendisi olmak zorunda ve böylece uzaklaşma olmaz.

hakikat ancak can ile ortaya çıkar.
İşte bu aynı gördüğün insanların birbirinden farklı olmasını sağlayan şeydir.

Yani sen, sen olduktan sonra zaten farklı olmazsın, bir ben olursun.
Ve böylece doğru yolda olanlar asla aynı olmaz.
bu yolu gidenlerin neden aynı görünmediğini bu sebeple anlamış oluyorsun.

Odunlarınız aynı olabilir, kül aynı olabilir fakat çıkan ateş yeterince ayırt edicidir.

Yol sadece üretmekte değil, bırakmakla da ilerler.
Zaten bıraktığın şey yol değildir.
Bu yüzden insanlar uzaklaşınca neyi neden yaptığını daha iyi anlar genelde.
sanırım daha fazla sessizliğe ihtiyacım var.
fakat bu neyi neden yaptığımı anlamak için değil, sessizliğin getirecekleri ve götüreceklerine engel olmamak adına en azından şimdilik düşündüğüm bir sebep.
Regl dönemi, çilehaneler, hira mağarası, arayış ve en sonunda en başında olduğundan daha güçlü bir teslimiyet.
Bu doğruluğun getirdiği bir durum mu yoksa korkunun yada zayıflığın mı sonucu bilmiyorum.
beni bunlara iten şey, sessizlikten aldığım verimdir.
ve engelsiz zihnin elde edeceği verim geride kalanların yıllarına ve ömrüne bile bedeldir.
Bu bahsettiğim olay da rabbimi bulurum, ilk defa ve son kez olmaz ve dışarı böylece eğlenceye döner.
Şimdilik böyle düşünüyorum, tamamen emin olmayıp her şeyin derinleşebileceği ve değişebileceği gerçeğine hazırlanmak benim tek sorumluluğum.
Mesele eğlence değildir, mesele vardığını sandığın yer yada vardığın yerde değil.

bir alfanin eksiklik çekmemesinin sebebi para, statü, ün, sosyal çevre gibi şeylerin asla önemli olmadığını bilmesidir. Kendini bilen, kıskançlık veya kıyaslama içine asla düşmez. o yüzden sadece rabbini bildiğini düşünenler bu mevzulara dalabiliyorken kendini bilen biri dalmıyor ve rabbini daha iyi anlıyor.
Gerçi diğer tarafta farkında, kendilerine engel olamıyorlar ve gittikleri yoldan memnunlar.

Marifet kendini bilmek, bildiğin kendinde sonuna kadar gidip görmen gerekeni görmek.
Onu gördüğünde ise rabbini bilmek kısmı gerçekleşir.
Sadece onu mu bulursun? baska bir yaratıcı bulamayacaksın ama kendinle alakalı yeni şeyler gelir çünkü o kısım gerçekleştiğinde, artık eski sen gider ve yeni sen gelir. Böylece yeni bir yol açılır, olduğun yol farkli olur. Sürekli yol değiştirecek halimiz yok herhalde aq hep aynı yoldayız.

Birde acı çekme, bunalma, tahammül düşmesi gibi mevzular çokta önemli değil ya. Engel olabiliyorsan ol olamıyorsan kendinden ödün verecegin anlamına gelmez daha fazla.
İnsanlara bu yüzden haksızlık yapma yeter.
Tepki vereceksen doğru bir şey için olsun en azından.
Yani siktiri boş yere basmaktansa ciddi gördüğün bir şeyi siktirle.
Normal zamanında umursamazsın, o ara gözüne batar yolla geç yada inandığın bir iyilik varsa yüz çevirmene gerek yoktur. Bende öyle ya sizi bilmiyorum.
Bu konuda böbürlenmeye gerek yok, hoş görmek içinden gelmesi lazım. Gelmiyorsa, aklının peşinden git çünkü kardeslik seninle muhatap olmuyor, olmak zorunda kalsaydı da buna göre davranırlardı ve seni siktirlemeleri de hakikat için olurdu. Yoksa onlarda insan, usta tahammül edemezmiş mesela boş konuşanlara. adama saygısızlık mı yapıyor kestirip attığında. onemli olan bu zaten.
İçinden geldiği zamanda zaten boktan duygularla hareket etmiyorsun, temiz bir iç görü ile yaşıyorsun.
Öyle yani etki tepki

olayların yola dönmesini sağlayan tek şey bakış açısıdır.
acının, sevincin, iyiliğin ve kötülüğün hakikat zemininde olması içinde gerek tek şey kamil bir bakıştır.
Bilgiyi neye dönüştürdüğün önemlidir bu yüzden.
Tecrübe bu şekilde elde edilir.
sadece tekrar tekrar yaşanarak veya hatalarla sürekli karşılaşarak değil.

Bu bahsedilen olay, senin içinde olan ve keşfedemediğin tecrübe kaynağıdır.
alfa hangi yoldan gideceğini, o yolun içinde nasil kalacağını biliyor.
Sen alfana doğru yaklaşırsan, o da sana engin tecrübelerini sunar.
bunları yaşadıkça yeni bulduğunu düşünürsün. halbuki bu keşfi yapan sadece biz değiliz.
Usta boşuna tasavvuf öğrenin demedi.
Bana göre ne kadar cok düşünürsen, zamanla doğru düşünceleri seçmek her türlü elde edilir.
fakat bu bizi asosyal, karamsar, mutsuz yapmaz.
Veya kafayı yedirtmez. Bu bir mecburiyet değil. Zorunda değiliz.
Sadece üstümüze düşenin ne olduğunu daha iyi gördüğün için yaparsın.
Asıl olayın en doğrusunu yapmak olduğunu bildiğin içindir.
Boşuna tek dostum gerçeklik demediler.
Vahdetül vücud denilen olayı şirk olarak anlamalarının sebebi de muhtemelen anlamıyor olmaları.
Kimin daha iyi anladığını umarım ölmeden görürüz.
Bunun için ikna etmemiz gereken tek yer, rabbimiz.
Nasıl ikna edeceğimiz ise bizimle alakali zaten kankalar. Bakalım hayırlısı baboş

Eşyanın hakikati, bakışın hakikatine göredir.

yorum, hakikatin gölgesidir. ben ise özünü görmek istiyorum diye bir söz var. aynen öyle