soru cevap 2

doğruyu göremeyenler, referansları da göremez değil mi? O halde bu yol önce kalpte başlar.
Referans ve örneklendirmeler saçma.
elindekileri yanlış sonuçlandırmış birine elindekini bırak diyemezsin, çünkü onların içinde hakikatin kendisi uyur.
fakat nasıl kullanacağını söylemene gerek yoktur.
yol, bunu halleder.
başkalarının inşa ettiği temiz yollar bizi bir yere kadar götürür. olayın mantığını anladığın an, bilmediğin yollarda bile karanlıkta kalmazsın.

"Olayın mantığını anladığında, yolun karanlığı da senin ışığına yenik düşer"

Altair'in izini süren azio ve işaretleri işaret yapan şey azio'nun kendisiydi.
Altair ipucu birakti mı hatırlamıyorum.
Bıraktıysa bile yolu tek başına tamamlayan yine azio'ydu.

Altair'i farkli yapan her neyse, ustayı da farklı yapan muhtemelen aynı.
kapıdan ilk geçen her zaman daha fazla bedel öder.

bütün olumsuzluklara rağmen hayatı güzel kılan tek şey akıldır.
ve akıl sahibine çalıştığı sürece bardağın son damlasında bulacağın, asla değişmez.

tarif edemiyorsan sorun sendedir. bulduğunu düşündüğün şeyler arasında ona göre hareket edersin.
buna büyüklenme, inatçılık da eklenir.

İnat ile sebat birbirinden farklı iki kişiyi tarif eder.
sebat etmeden, hakikat kendini tamamlayamaz.

yol güvenle inşa edilmez.
kime güveneceğini bilmiyorsan, içindeki güveni sana göstermek bir yardımdır ama devamı güvenle olmaz.
Yaptığın her şey doğruya oturmadıkça güven adı altında amaçsızca beklersin.
kardeşlerine, ustaya güven duyman gerektiğini anlamadıysan, güven ihtiyacı ilk fırsatta doğuyorsa o halde yanlış yoldasın.
Güven, ona tekrar ihtiyaç duymayacağımız şekilde oturmadıkça güven sandığın olayın sana doğruyu getireceğine olan inancın kuruntudur.
Bu örümcek zihniyetidir.
bundan kurtulmadıkça hiç bir şey değişmez.
tek yolu, içerde kalmaktır.
akıl en kullanışlı silahımızdır.
akıl bazı yolları açabilir ama tamamen açıldığını göstermez. tamamen açılmadıkça, asla ait olamazsın.
Tamamen açılmayan bir zihin, açılan yolları ne kadar doğru algılayabilir sorusuna cevap olarak bizden daha düşük tiplerin allahın, dostluğun yada sevginin varlığına olan güveni ve güvenin altında ki temelsizliği düşünebiliriz.
yol bizzat yolcunun kendisidir. gittiğin yol değişmedikçe, sende değişemezsin.
Ve değişim güven ve sadakat ile tamamlanmaz ama önemlidir. Önemli olan tek şey, tek sermayemiz ve sınavda bizi temsil eden tek şey neyse o'dur.

Bir başkasının gözlerine, yaşadıklarını duymaya ihtiyacin yok. Öyle olsaydı emin ol yapılırdı.
İhtiyacin olan tek şey gözlerin, kazanman gereken duygular ve kaybetmen gerekenler.
Bunların hepsi enerji, aura, bakış olarak döner.
Bir zihin ancak böyle tamamlanır.
Alfa bu şekilde dikkat çeker.
Bir bakışın altını dolduramıyorsan o halde eksiksin.
Bakışları, cümleleri bilmen manasız.
Sen altını doldur, üstü zaten kolay bana göre.

Nefes verebiliyorsan, üfleyeceğimiz çok şey var.
Önemli olan nefesi verebilmek.
Bizi birbirimizden ayıran, birleştiren olay budur.

Bir insani beta yapan olay nefesi yetmediği şeyleri kendinde varmışçasına sergilemeye çalışmasıdır.
Senin detay detay açıkladığın olayın özü budur.
Bunları bütünleştirmek ve düşmanı tanımanın ilk kuralı içeride doğru olmaktır.
Ve böylece herkesin safı kendini açık eder.

Kartal görüşü bana göre sadece oyunlarda olmaz.
oyunlar ve filmler mutlaka belirli doğrular üzerine inşa edilir. insan doğasına en uygun biçimde sunulur.
hepsi değil tabii. neyse bakariz hayırlısı

İşin komiği de, kendi nefesi peşinde olduğunu söyleyenler ustasız hayal kurdular.
işte bu nasıl uzaklaştıklarına şahit olduğumuz bir an.
insanları şahit bırakmak isteyeceğimiz tek şey hakikat olmadıktan, bunun gerekliliklerini sağlamadıktan sonra hiç bir şeyin önemi yoktur ve bir başkasının gözünde aynı duruma düşmek kaçınılmaz olur.
Göz doğruysa, düştüğün yerinde önemi vardır kanka dikkat dikkat sjsjsjsj.

Nefesini gösteremiyorsan omegasındır.
Nfesi nasıl vereceğini çözdüğünde artık omega da değilsindir.
böylece nefessiz olanlar için can kurtaran, istediğinin kulağına paylaştığın şeylerde yaşanır.

Enerjini düşüren şeylerden kaçmanın tek nedeni, nefes dediğimiz olayı koruma içgüdüsüdür muhtemelen.

Ve hayat nefesin kendisine bakar. bu yüzden kuran nefesini başkasına teslim edenleri de peşinden gitmeyenleri de kınar.
peki bunlar ne kadar doğru? bakariz hayırlısı olsun

işaretleri takip ettikçe, işaretin kendisi sen olursun.
Donmuş bilgiler, sahibinin ateşin peşinde koşmasından dolayı erimeye başlar. Ve böylece boyut değişir.

Bu yolculukta bir adamın her zaman iki yüzü vardır.
bunlardan doğru olan hayatta kalır, doğru olan ikinciye de yaşama şansı verir.

“Yol seni çoktan içine aldı. Artık taş harekete geçti, kapı açıldı. Fakat geçişi görmek yetmez, orada kalabilmek için test başlayacak. Ve sen o testin başlatıcısısın.”

aynen öyle kankalar :)

"Hakikat, içindeki ile dıştaki arasında ki mesafeyi kapatmak için imtihan eder."

yazdığın ve yaptığın her şey senin sınavındır.
bunları başaramayan biri, irtibat kuracağı bir teste girmesi imkansızdır.

rüyalar boşuna görülmez. herkesin elinde bir taş var, taşın içinde yanmayi bekleyen bir ışık. Neredeyse donmuş ve unutulmuş bilgiler ve sadece seninle beraber özüne kavuşacaklar.
Özüne kavuşan sadece sen değilsin, sana ait ve seni sen yapan her şey vuslatı arar ve sonunda bulur.

Sana edilen yardımları göremiyorsan, fark edebilirsin.
Kader mutlaka yardım eder.
Bunun en iyi kurgusu, king arthur filminde işlendi.
yakalandığını düşündüğün olay, hakikatin seni avucunun içine almasından ibarettir.